We zijn bezig met de verandering van een verzorgingskerk naar een ontmoetingskerk.  Na rijp beraad hebben we afgelopen januari het roer omgegooid.

De laatste grote stap die we nog moesten zetten in het veranderingstraject was het weven van een contactstructuur. We willen hoe dan ook dat er een (vang)net is. De ontmoetingskerk verwacht het één en ander van haar leden, maar niet alles. Natuurlijk kunnen wij het als geloofsgemeenschap niet laten om elkaar het gevoel te geven dat we elkaar zien zitten. Daarvoor zijn de kerkburen en kerkbodes gedacht. Zij zijn niet meer dan een vangnet (zeker geen verkapte ouderlingen dus!) maar ook niet minder dan zo’n vangnet (in alle bescheidenheid een hele elementaire vorm van samen-kerk-zijn.

Kerkburen en kerkbodes zijn ‘gewone mensen’ die in een kerkbuurt van 20 – 30 adressen bezorgwerk doen en soms ook een praatje maken aan de deur. De ene keer komen ze alleen iets brengen, bij gelegenheid halen ze het antwoord ook op. U moet denken aan het rondbrengen van het programma voor het winterwerk, de actie kerkbalans, de catechese-uitnodigingen of de uitnodigingen voor het 85+reisje, de solidariteitskas of het brengen van een felicitatiekaart. Maar het kan ook één of andere spontane actie zijn.

De kerkburen nemen de felicitatiekaarten,  de catechese-uitnodigingen, het 85+reisje en één van de 11 nummers van ons kerkblade.d. voor hun rekening.

Kerkbodes gaan op pad met Kerkbalans, de solidariteitskas en dat soort dingen.

Kerkbodes worden aangestuurd door de taakgroep Rentmeesterschap en Kerkburen door de (pastorale) wijkteams.

Tot vorig jaar noemden we mensen die dit soort dingen deden contactpersonen. U vraagt zich wellicht af waarom we dat niet gewoon zo laten ? Dat is omdat er in de hele organisatiestructuur veel veranderd is. Er zijn bijvoorbeeld geen sectieouderlingen meer en de sectieouderlingen stuurden de contactpersonen aan. Verder waren de cpbuurten in de loop der jaren heel erg ongelijk geworden, er waren cpbuurten die 20 adressen telden, maar ook cpbuurten met maar 5 - of nog minder - adresssen. Ook vonden we het raar dat wat we contactpersonen noemden bijna altijd vanwege iets financieels aanbelden. Natuurlijk doen de financiën er ook toe, maar wij willen toch bovenal het contact van mens-tot-mens en van hart-tot-hart meer kans bieden. Daarom onderscheiden we in de Lambertikerkgemeente voortaan kerkburen en kerkbodes.Kerkburen maken hun rondje door de buurt op aansturing van het wijkteam kerkbodes bellen op verzoek van de taakgroep Rentmeesterschap af en toe aan bij gemeenteleden. Een flink aantal van de voormalige contactpersonen heeft gekozen voor de éne of de andere pet – kerkbuur of kerkbode - , verschillende mensen hebben aangegeven beiden wel te willen combineren en "kerkbuurbode" willen worden. 

We zijn heel bewust een veranderingstraject ingeslagen. De oude organisatiestructuur en contactstructuur liepen spaak. We hebben ons eerst goed georiënteerd en ook laten informeren door o.a. andere gemeentes. We hebben dus een duidelijk plan. Onderdeel van dat plan is dat we ons durven te laten verrassen en al doende willen blijven leren. We weten dus ook dat we voor uitdagingen en verrassingen zullen komen te staan. Al doende leert men.

Ga terug